Franchiseovereenkomst

De franchiseovereenkomst is niet in de wet geregeld. In EG-verband bestaat de volgende definitie:

“Een franchiseovereenkomst is een overeenkomst krachtens welke de franchisegever de wederpartij, franchisenemer, tegen rechtstreekse of indirecte geldelijke vergoeding het recht verleent een franchiseonderneming te exploiteren voor de afzet van bepaalde type goederen en/of de verrichting van bepaalde diensten. Deze overeenkomst omvat tenminste verplichtingen met betrekking tot de mededeling door de franchisegever aan de franchisenemer van belangrijke know-how.”

Verder wordt in de jurisprudentie en literatuur als kenmerk van de franchiseovereenkomst vermeld dat

“een franchiseovereenkomst een overeenkomst is waarbij zowel de franchisegever als de franchisenemer profijt hebben.”

In de franchiseovereenkomst staan alle rechten en verplichtingen van franchisegever en franchisenemer. Bijlagen bij de franchiseovereenkomst bepalen mede de verplichtingen. Te denken valt aan een handboek, exploitatiebegrotingen, algemene voorwaarden, algemene betalingsvoorwaarden, inkoopovereenkomsten, conditiestelsels, garantieverklaringen, etc. etc..

Indien franchisenemer bedrijfsruimte huurt van zijn franchisegever dan worden de rechten en verplichtingen ook bepaald door de huurovereenkomst bedrijfsruimte. Voor de huur van bedrijfsruimte gelden bovendien wettelijke regels waar niet van af kan worden geweken. Het gaat dan meestal om regels ter bescherming van de huurder  (huurbescherming).  >> Zie ook: Huurovereenkomst

De rechten en verplichtingen worden ook bepaald door de redelijkheid en billijkheid, de gewoonte en eventuele mondelinge afspraken. Het bewijs van mondelinge afspraken is echter vaak lastig.